Jouw Godsdienst

Ik ben niet/wel gelovig.
Ik ben geen atheist, maar ik zit niet bij een geloof.
Ik geloof absoluut niet in god ofzo. Maar ik geloof absoluut dat er iets is. Ik denk namelijk dat wij een soort "molecule" voor een organisme of iet anorganisch. Maar hier kan je heel diep op in gaan.

Ik denk/vind ook dat iedereen gelijk heeft. als iemand zegt dat god bestaat dan geloof ik tot dat zo is. als iemand zegt dat god niet bestaat geloof ik dat ook. dat is omdat er voor dingen waar wij niks over weten niks te vertellen valt. en als jij het dan "god" noemt dan is dat waar. noem jij dat net "god" dan is dat ook waar.

Ik vind het wel dom als mensen zeggen "ik geloof in me zelf" als je over het "geloof" praat. dat is omdat je, je schaamt of omdat je het niet snapt.

lang verhaal kort.
iedereen heeft gelijk
Maar het allerbelangrijkste is dat je de ander in zijn waarden laat met zijn geloof. Ga nooit iemand buiten sluiten pesten of wat dan ook om zijn godsdienst, theorieën of idealen.

Freestyle schreef:

Ik ben niet/wel gelovig.

Ik ben geen atheist, maar ik zit niet bij een geloof.
Ik geloof absoluut niet in god ofzo. Maar ik geloof absoluut dat er iets is. Ik denk namelijk dat wij een soort "molecule" voor een organisme of iet anorganisch. Maar hier kan je heel diep op in gaan.

Ik denk/vind ook dat iedereen gelijk heeft. als iemand zegt dat god bestaat dan geloof ik tot dat zo is. als iemand zegt dat god niet bestaat geloof ik dat ook. dat is omdat er voor dingen waar wij niks over weten niks te vertellen valt. en als jij het dan "god" noemt dan is dat waar. noem jij dat net "god" dan is dat ook waar.

Ik vind het wel dom als mensen zeggen "ik geloof in me zelf" als je over het "geloof" praat. dat is omdat je, je schaamt of omdat je het niet snapt.

lang verhaal kort.
iedereen heeft gelijk
Maar het allerbelangrijkste is dat je de ander in zijn waarden laat met zijn geloof. Ga nooit iemand buiten sluiten pesten of wat dan ook om zijn godsdienst, theorieën of idealen.

Ik vind van niet, want een vliegtuig kapen en vervolgens in een gebouw laten vliegen vind ik toch echt niet kunnen.

Tom schreef:

Eerdere citaten tonen

Freestyle schreef:

Ik ben niet/wel gelovig.

Ik ben geen atheist, maar ik zit niet bij een geloof.
Ik geloof absoluut niet in god ofzo. Maar ik geloof absoluut dat er iets is. Ik denk namelijk dat wij een soort "molecule" voor een organisme of iet anorganisch. Maar hier kan je heel diep op in gaan.

Ik denk/vind ook dat iedereen gelijk heeft. als iemand zegt dat god bestaat dan geloof ik tot dat zo is. als iemand zegt dat god niet bestaat geloof ik dat ook. dat is omdat er voor dingen waar wij niks over weten niks te vertellen valt. en als jij het dan "god" noemt dan is dat waar. noem jij dat net "god" dan is dat ook waar.

Ik vind het wel dom als mensen zeggen "ik geloof in me zelf" als je over het "geloof" praat. dat is omdat je, je schaamt of omdat je het niet snapt.

lang verhaal kort.
iedereen heeft gelijk
Maar het allerbelangrijkste is dat je de ander in zijn waarden laat met zijn geloof. Ga nooit iemand buiten sluiten pesten of wat dan ook om zijn godsdienst, theorieën of idealen.

Ik vind van niet, want een vliegtuig kapen en vervolgens in een gebouw laten vliegen vind ik toch echt niet kunnen.

Daar ben ik het wel mee eens. dat kan niet. maar dan nog we moeten hun respecteren met hun geloof.
Het betekent niet dat we moeten accepteren dat ze in gebouwen vliegen. Dat is iets heel anders vind ik.

maar dat is wel een goeie

Ik weet dat dat een goede was, ik heb me er wel een beetje in verdiept.

Spoiler tonen

Religieuze symbolen, van links naar rechts:
regel 1: Christendom, Jodendom, Hindoeïsme
regel 2: Islam, Boeddhisme, Shinto
regel 3: Sikhisme, Bahai, Jainisme

Onder religie (van het Latijn religio, zie verder Etymologie) wordt gewoonlijk een van de vele vormen van zingeving, of het zoeken naar betekenisvolle verbindingen, verstaan, waarbij meestal een hogere macht of opperwezen centraal staat. In bredere zin duidt het woord religie op een algemenere vorm van spiritualiteit, gevoelens, gedachten met betrekking tot de zin van het leven. Deze religiositeit kan al dan niet beschouwd worden in relatie tot een macht, of manifestaties van een macht, of een (bewust) niet nader gedefinieerd beginsel, essentie of entiteit. Het gaat daarom dus niet per se om een identiteit, een persoon.

Vaak ook wordt de term geloof gebruikt. In monotheïstische religies wordt ook het specifiekere begrip godsdienst gebruikt. In polytheïstische religies spreekt men daarentegen over een godendom.Inhoud [bekijken]

[bewerken]
Etymologie

Bij Romeinse auteurs treft men de volgende etymologieën van het woord religio aan.

Cicero leidt het woord af van relegere (herlezen, overdoen, nauwgezet in acht nemen) en typeert daarmee het begrip religie als het voortdurend en ijverig in acht nemen van alles wat op de verering van de goden betrekking heeft (vergelijk De natura deorum II, 28 en De inventione II, 22 en 53).

Lactantius verklaart religie uit religare (opnieuw binden, goed binden) en verstaat onder religie de band (liga) tussen God en de mens (Divinae Institutiones IV, 28).

Aulus Gellius leidt het begrip af van relinquere (achterlaten) en geeft daarmee aan dat alles wat tot de religie behoort van het profane is afgezonderd (Noctes Atticae IV, 9).

Augustinus brengt het woord in verband met re-eligere (opnieuw verkiezen): in de religie kiest de mens God, die hij door de zonde had verloren, weer als bron van zijn zaligheid (De civitate Dei X, 4).

Antieke theorieën over woordafleiding (etymologie) zijn echter zelden betrouwbaar. De moderne taalwetenschap leidt religio af van een (niet overgeleverd) werkwoord religere, dat zoiets als verplichten moet hebben betekend. Dat is ook in overeenstemming met de oudst vastgestelde betekenis van religio: (het naleven van een) religieuze plicht. De foutieve etymologie van Lactantius als zou religie eigenlijk verwijzen naar een verbinding tussen god(en) en mensen geniet in sommige religieuze kringen nog steeds een - begrijpelijke - populariteit. Voor een dergelijk type verbinding reserveert het Latijn echter het woord coniunctio.
[bewerken]
Algemeen

Religie is een menselijk verschijnsel dat zijn oorsprong vindt in het bewustzijn van zijn eigenstandigheid. De individuele mens ziet zichzelf als een eenling tussen vele anderen, geworpen in een wereld/universum waarvan hij door middel van het ontwikkelen van zijn bewustzijn en denkvermogen afstand kan nemen. Deze eenzaamheid of individualiteit is al duizenden jaren object van menselijk denken en is onder andere verwoord in het verdrijvingsverhaal in Genesis. Met behulp van religie probeert de mens zich te herverbinden met de ander en de wereld en probeert een verklaring te bieden voor deze breuk.

Religie kan dus enerzijds worden gezien als een poging van de mens het universum en zijn bestaan daarin te verklaren en anderszins als een reactie van de mens op openbaringen van een hogere macht of op mystieke ervaringen of inzichten. In de meeste religies wordt die hogere macht beschouwd als Schepper van het universum en in sommige religies als een lagere godheid, de zogeheten Demiurg. Bij het ontbreken van een God of schepper in een religie kent men vaak een onpersoonlijk, onnoembaar beginsel, bijvoorbeeld bij het emanationisme.

Sommige onderzoekers, waaronder Karen Armstrong, zien de mens principieel als een religieus wezen. In de religie zoekt de mens antwoord op vragen rond bestemming, dood, leven, zin van het lijden, doel van de geschiedenis, etc. De religie biedt in deze optiek houvast en troost in een chaotische wereld. Het geeft ook antwoorden, hoewel geen sluitende, op de waaroms van het leven. Anderen, onder wie Ludwig Feuerbach, Karl Marx, Friedrich Nietzsche en Arthur Schopenhauer als meesters van de twijfel, verwerpen met kracht de gedachte dat de mens een religieus wezen is. Dit verschil in mening kan gemakkelijk verklaard worden door de mens te zien als een wezen dat naar zekerheid streeft, zo is religie één manier die tracht deze zekerheid te bekomen.

Het overgrote deel van de mensheid is religieus, al dan niet belijdend. Het aantal aanhangers van de diverse wereldreligies verschilt sterk. Globaal gelden ongeveer de volgende cijfers:

Aandeel religies en levensovertuigingen naar aantallen aanhangers(2005)Religie Aanhangers (2005)[1]
Christendom 2,1 miljard
Islam 1,3 miljard
Niet-religieus 1,1 miljard
Hindoeïsme 900 miljoen
Boeddhisme 415 miljoen
Taoïsme 225 miljoen
Sikhisme 23 miljoen
Jodendom 14 miljoen
Jehovas getuigen 7 miljoen
Baháí 6 miljoen
Jainisme 5 miljoen

[bewerken]
Definities van religie

Het begrip religie is moeilijk, zo niet onmogelijk te definiëren. Vele tientallen definities zijn geopperd, maar geen enkele definitie wordt universeel geaccepteerd. Iedereen heeft echter een idee van wat met religie bedoeld wordt. Wanneer men willekeurige mensen vraagt om een definitie van religie te geven dan krijgt men bijvoorbeeld de volgende antwoorden:
Het geloven in een god
Naar de kerk gaan en bidden
Een manier om met de onzekerheid van het bestaan om te gaan
Het geloof in geestelijke wezens (Tylor)
Priesters, bijbels, kerken etcetera
Goed zijn voor anderen
Een manier van leven
Opium van het volk (Karl Marx)
Een illusie (Sigmund Freud)
Het is iets zoals christendom, islam enzovoorts
Het is de diepste behoefte van de mens...
Het is een vorm van aanbidding
Een serie antwoorden op (de) grote vragen (zoals: Waarom zijn we hier? Wat is goed/kwaad en wie bepaalt dat? etc.)

In de theologie, sociologie, filosofie en psychologie zijn vele definities bedacht. Deze definities en beschrijvingen kunnen worden onderverdeeld in verschillende groepen.
[bewerken]
Essentialistische of substantiële definities

Een essentialistische definitie probeert religie te beschrijven vanuit haar essentie. Men probeert de essentiële inhoud, de substantie van religieuze voorstellingen en religieus gedrag te omschrijven. Men probeert aldus religie te onderscheiden van andere menselijke fenomenen zoals filosofie, wetenschap en politiek. Een bekende vorm van deze definitie is het idee dat religie te maken heeft met een geloof in spirituele wezens. Dit soort definities zijn echter problematisch omdat in sommige religies, zoals Theravada, Taoïsme en Confucianisme, spirituele wezens niet centraal staan of zelfs niet voorkomen. Een bekende essentialistische definitie stamt van Friedrich Schleiermacher: "Religie is de honger van de ziel voor het onmogelijke, het onbereikbare, het onvoorstelbare...". Rudolf Otto beschreef religie als het numineuze, het geheel andere en transcendente. Paul Tillich definieerde religie als een systeem van geloof en praktijken gericht op het ultieme.

Essentialistische definities zijn aantrekkelijk omdat ze in een kernachtige, en vaak poëtische, beschrijving pogen aan te geven wat religie is. Het is echter niet mogelijk gebleken om een essentialistische definitie te vinden die alle geaccepteerde vormen van religie beschrijft. Een essentialistische definitie verplaatst het probleem door het woord religie te vervangen met een filosofische abstractie zoals het ultieme.
[bewerken]
Functionele definities

In de functionele definitie wordt religie omschreven met betrekking tot hoe het functioneert in de samenleving. Dit soort definities zijn geopperd om het probleem met essentiële definities te omzeilen. Sigmund Freud dacht dat religie een manier is om de werkelijkheid te beheersen door middel van het uitvinden van een perfecte wereld. In zijn visie is het idee God een versie van het vaderbeeld en is religie in wezen infantiel en neurotisch. Hij ziet religie als een biologische en psychologische noodzakelijkheid om de contingentie van het bestaan aan te kunnen.

Freuds volgeling C.G. Jung had een veel meer sympathiserende opstelling tegenover religie. Als agnosticus wees hij religieuze symboliek toch een belangrijke functie toe in de psychologie van een individu. Aan het Freudiaanse onderbewuste voegde hij een collectief onbewuste toe, een soort opslagplaats van door alle culturen gedeelde universele beelden (archetypen) die ook aan de basis lag van het bestaan van religie.

Een andere psychoanalyticus die zich boog over de functie van religie, is de Amerikaan Erich Fromm (1900"“80), die de Freudiaanse theorie modificeerde door het Oedipuscomplex niet zozeer seksueel te interpreteren, maar eerder als gebaseerd op een veel diepere begeerte, namelijk de kinderlijke wens om zich blijvend te hechten aan beschermende figuren. [2]

Alhoewel dit soort definities een betere beschrijving kunnen geven van wat religie is, zijn functionele definities problematisch omdat ze vanuit een extern perspectief zijn geschreven. De religieuze mens herkent zichzelf vaak niet in dit soort definities. Functionele definities geven vaak een simplistisch beeld van de rol die religie speelt in het leven van de religieuze mens, net zoals essentialistische definities het begrip religie op zich proberen te vereenvoudigen.
[bewerken]
Fenomenologische definities

De fenomenologie van de religie probeert het hele definitieprobleem te omzeilen door een opsomming van de fenomenen die alle religies gemeenschappelijk hebben. Ninian Smart definieert religie als een verzameling van geïnstitutionaliseerde rituelen van een groep mensen die verbonden zijn met een traditie en die spirituele sentimenten met een buiten-menselijke focus uitbeelden of oproepen en ten minste ten dele gebaseerd op mythologie en/of doctrines.

Ten eerste laat Smart zien dat religie geen op zichzelf staand fenomeen is, maar iets van een groep mensen. Religies ontstaan echter niet uit het niets en Smarts definitie benadrukt dan ook de rol van de traditie. Smarts definitie laat tevens een intern perspectief toe door middel van het uitbeelden van spirituele sentimenten. Dit is echter tevens een zwakte van deze definitie omdat het begrip spiritueel net zo moeilijk te bevatten is als religie. De toevoeging dat het om iets buiten-menselijks gaat verduidelijkt dit echter. Het laatste aspect van de definitie stelt dat religies worden verwoord door mythologie en doctrines, al dan niet schriftelijk vastgelegd.

Deze definitie laat de complexiteit van religie tot zijn recht komen, het nadeel is echter dat de definitie erg uitgebreid is. De fenomenologische definitie heeft als groot voordeel dat hierdoor religie in al haar aspecten kan worden ontleed en bestudeerd. Het is dan ook een definitie die vooral door sociologen wordt gehanteerd.
[bewerken]
Wat is religie?

Bovenstaand overzicht geeft aan dat een perfecte definitie van religie niet mogelijk is. Religie zal voor iedereen wat anders betekenen. Voor de christen is het de weg naar het koninkrijk Gods, voor de boeddhist een manier om goed te leven en het Nirwana te bereiken, de atheïst ziet in religie niets meer dan een georganiseerd bijgeloof en voor de filosoof is religie een vorm van zingeving aan het leven. De fenomenologische definitie wordt tegenwoordig door de meeste godsdienstwetenschappers als de bruikbaarste ervaren. Deze benadering heeft als minpunt dat het de fundamentele zijnsvragen ontwijkt of ontologie vervangt door fenomenologie.
[bewerken]
Onderverdeling van religies

Religies kunnen op grond van verschillende criteria worden onderverdeeld. Een gangbare methode is een indeling aan de hand van de verhouding van een bepaalde religie tot de godheid. Over de overeenkomsten tussen de verschillende religies wordt gedebatteerd. In 2012 wordt daartoe een permanent kenniscentrum rond religies genoemd Europees Trefpunt voor Wereldreligies opgericht in de gebouwen van de Abdij van Herkenrode te Hasselt, Belgisch-Limburg.

De meest in het oog springende overeenkomst is dat de meeste religies (volgens de fenomenologische definities) door mannen overheerst worden en gecreëerd zijn door samenlevingen die door mannen werden overheerst. Voor een uitgebreid overzicht van religieuze stromingen, zie het religie portaal en lijst van religies
[bewerken]
Universeel of etnisch

Een religie kan zich richten tot heel de mensheid (boeddhisme, christendom of islam) of tot één volk (o.a. het hindoeïsme). Hindoe wordt men door geboorte. Een buitenstaander die zich aansluit bij een hindoe-sekte wordt door andere hindoes vaak niet in Indische hindoetempels toegelaten.
[bewerken]
Non-theïsme

Non-theïstische levensbeschouwingen, waaronder het atheïsme, stellen het bestaan van een god of goden niet centraal in hun levensbeschouwing.

Een voorbeeld van een non-theïstische levensbeschouwing met filosofische en religieuze opvattingen en principes is het taoïsme. In de Tao Te Ching, vers 1 staat: Het Tao dat gezegd/begaan/gedefinieerd kan worden is niet het eeuwige/het als bestendig bedoelde Tao. Dit vers geeft aan dat hetgeen geverbaliseerd en in een theoretisch kader geplaatst wordt, niet de eeuwige Tao is. De Tao zit dus niet in een theorie, maar is echter ook geen goddelijk wezen; het is een natuurlijk principe dat in het dagelijks leven waarneembaar is.

Ook bepaalde stromingen in het hindoeïsme zoals de Advaita Ved?nta (zuiver non-dualisme) zijn non-theïstisch en nemen een ongedefinieerd beginsel aan waar verder niets over valt te zeggen dan in onbegrijpelijke paradoxen. Zoals: "het is alles en leegte". Het is in alles en staat er niet mee in betrekking. Of: "Dat", "Dat ben jij." Deze Advaeta is verwant aan de Shunyavada filosofie ("alles is leegte") uit het boeddhisme.

Boeddhistische religies zijn die religies waarin het individu zijn toevlucht zoekt in de Boeddha, de Dhamma (de leer van de Boeddha) en de Sangha (de gemeenschap van heilige monniken en leken). Voorbeelden zijn Theravada en Mahayana. Boeddhistische religies zijn non-theïstisch, maar affirmeren het bestaan van een transcendente (spirituele) werkelijkheid en propageren een geloof in karma, wedergeboorte, goden, geesten, hemel en hel. Het boeddhisme valt niet onder monotheïsme en polytheïsme omdat volgens de leer van de Boeddha ware verlossing slechts gevonden kan worden in een principe dat beschouwd wordt als hoger dan welke god dan ook.

Humanistische religiositeit is in het algemeen ook non-theïstisch. Religieus-humanisten gaan uit van een verbondenheid tussen alle verschijnselen op de wereld, zonder uit te gaan van een persoonlijke god.
[bewerken]
Klassiek monotheïstische religies

Klassiek monotheïstische religies zijn religies waarin nadrukkelijk maar één godheid (God) aanbeden wordt. Voorbeelden zijn het jodendom, het christendom en de islam.

Wel is in deze religies vaak sprake van een reeks geestelijke schepsels, de engelen. Ook kan er een zich van God afkerend schepsel, een gevallen engel, voorkomen die duivel of satan wordt genoemd en afkomstig is van de engelenschaar van God; deze heeft zijn eigen boosaardige engelen die demonen of boze geesten worden genoemd. Bij sommige religies wordt ook gesproken van dualistisch theïsme, bijvoorbeeld in het manicheïsme en het zoroastrisme. In deze religies wordt onderscheid gemaakt tussen een goede en een kwade god en worden ze diametraal tegenover elkaar gesteld.
[bewerken]
Panentheïstische, monolatristische en henotheïstische religies

Panentheïstische, monolatristische en henotheïstische religies zijn weliswaar monistisch-theïstisch oftewel monotheïstisch (er is maar één hoogste God of absolute werkelijkheid), maar ze gaan er niet automatisch vanuit dat die ene God maar op een manier benaderd kan worden, hoewel de aanhangers dat meestal wel maar op een manier doen. Voorbeelden van dergelijke religies zijn het vaishnavisme (Vishnoe), het shaivisme en shaktisme (Shiva), het smartisme (God), de Vedanta en het sikhisme (God). Deze religies gaan er nooit vanuit dat er maar een ware religie of weg tot God bestaat.
[bewerken]
Polytheïstische religies

Polytheïstische religies hebben meer dan één god zoals de diverse natuurgodsdiensten. Ook de verdwenen godsdiensten van de Romeinen, Grieken en Germanen vereerden vele verschillende goden. Niet alle hindoes in India zijn polytheïstisch. Bepaalde groepen hindoes vereren God in slechts één bepaalde vorm, net zoals de christenen en moslims dat doen. Het hindoeïsme bestaat uit vele zeer diverse stromingen of "religies". Hindoes denken niet in religies, maar in het universele concept Dharma dat niet per se gebonden is aan deze of gene religie of spirituele filosofie.
[bewerken]
Pantheïstische religies

In pantheïstische religies wordt god/het goddelijke geacht samen te vallen met de natuur. Dit kan een vorm van non-theïstische religiositeit zijn.
[bewerken]
Bestudering van religie

De westerse theologie houdt zich bezig met inhoudelijke beschrijvingen en discussies omtrent het godsbegrip, zichtbare en onzichtbare elementen met betrekking tot het geschapen universum en de verhouding van Schepper tot schepping en omgekeerd. De theologie neemt daarbij niet het standpunt in dat God bestaat, maar een agnostisch standpunt: de vraag naar het al dan niet bestaan van God komt niet aan de orde, omdat daar wetenschappelijk gezien geen antwoord op gegeven kan worden. Theologie houdt zich bezig met hoe religie functioneert of gefunctioneerd heeft. Daarbij beperkt ze zich hoofdzakelijk tot de westerse religies zoals het christendom en jodendom, een bredere kijk op deze zaken vindt men bij de godsdienstwetenschap. Opvallend is wel dat de meeste studenten in de theologie in God geloven dit in tegenstelling tot de studenten filosofie waarvan bij de meeste het omgekeerde het geval is. Vandaar het misverstand dat men bij theologie uitgaat van het bestaan van God. Waar de belangstelling voor theologische studies geleidelijk afneemt, neemt die voor godsdienstwetenschappen juist toe.

Een religie kan een geloofssysteem bevatten dat bestaat uit constitutionele regels en wetten. Eveneens is er dan sprake van cultische rituelen, feesten en heilige plaatsen van aanbidding en/of eredienst, en (vooral als het geopenbaarde religies betreft) een of meer heilige of gezaghebbende boeken. Iemand die deze regels, wetten en rituelen vrij nauwkeurig naleeft, noemt men praktiserend gelovig, praktiserend religieus. Religieuze praktijken kunnen sterk door het gevoel worden bepaald. Toewijding aan de hogere macht noemt men devotie. Een heel devoot mens werd in een ouderwetse uitdrukking vroom genoemd. In sommige religies, en met name het christendom, staat het geloof zeer centraal in het religieus-zijn (religiositeit). Hoewel dit vaak wel het geval is, hoeft religiositeit niet noodzakelijkerwijs gekoppeld te zijn aan regels die door een instituut onveranderlijk zijn vastgelegd. Rituelen en morele normen horen echter bij zingevingspatronen. Veel religieuze mensen geloven dat er een hogere macht of iets hogers is, zonder geïnstitutionaliseerde regels of dogmas.
[bewerken]
Theorieën

Religietheorieën kunnen onderscheiden worden in enerzijds substantieve theorieën (die de nadruk leggen op wat religie is) en anderzijds functionele theorieën en reductionistische theorieën (die de nadruk leggen op wat religie doet). Invloedrijke substantieve theorieën zijn voorgesteld door Edward Burnett Tylor en James George Frazer (die de nadruk legden op de verklaringskracht van religies voor de gelovigen), door Rudolf Otto (die de nadruk legde op religieuze ervaring, preciezer geformuleerd op ervaringen die zowel fascinerend als verbijsterend zijn), Mircea Eliade (die de nadruk legt op het hunkeren naar perfectie die niet van deze wereld is, de zoektocht naar zin en betekenis en het zoeken naar patronen in de mythologie van verschillende religies)

Invloedrijke functionele theorieën zijn ontwikkeld door Karl Marx (die de nadruk legde op de economische achtergrond), Sigmund Freud (die de nadruk legde op de psychologische oorsprong van godsdienstige overtuigingen) en À‰mile Durkheim (die de nadruk legde op de sociale functie van religies).

Max Weber heeft niet zozeer een algemene religietheorie voorgesteld, maar hij beschreef de interactie tussen de samenleving en religie. Hij introduceerde ook een aantal belangrijke begrippen in de godsdienstsociologie.

In tegenstelling tot eerdere theoretici maakten de antropologen Edward Evan Evans-Pritchard en Clifford Geertz gedetailleerde etnografische studies van "primitieve religies" en kwamen tot de conclusie dat oudere theorieën op hun best eenzijdig waren. Geertz ontkende dat het ooit mogelijk zou zijn om tot een algemene religietheorie te komen.

De rationele keuzetheorie is toegepast op godsdiensten door onder andere de sociologen Rodney Stark en William Sims Bainbridge. Zij betoogden dat religie in staat is te functioneren als compensator voor niet verkregen beloningen en herleiden religie alzo tot psychologische mechanismen.

Bron: Wikipedia.org

De bewerken tags zijn er, omdat ik het van wikipedia.org heb gekopieerd.

@^ en dat heb je allemaal gelezen
kan je dat kort samen vatten???

ps: bij die grafiek. moet het jodendom daar niet tussen staan. of is dat echt al bijna helemaal uitgestorven?
en in die afbeelding. heb je zon hakenkruis staan. wat betekent dat ook alweer?

Nee, ik heb gewoon gezocht op wikipredia.org, ik heb geen zin om dat allemaal te gaan lezen.

Ik denk dat dat bij overige hoort, aangezien het niet zon heel erg groot geloof meer is volgens wikipedia.org.

Tom schreef:

Nee, ik heb gewoon gezocht op wikipredia.org, ik heb geen zin om dat allemaal te gaan lezen.

waarom plaats je het dan
ps: bij die grafiek. moet het jodendom daar niet tussen staan. of is dat echt al bijna helemaal uitgestorven?
en in die afbeelding. heb je zon hakenkruis staan. wat betekent dat ook alweer?

Dat hakenkruis is een swastika of te wel een teken van vrede in het hindoeïstische geloof.

Spoiler tonen

Swastika (symbool)

Swastikas in de kathedraal van Amiens

Een decoratieve swastika uit het hindoeïsme

De swastika, ook wel bekend als hakenkruis, is het heiligste symbool uit het hindoeïsme en jaïnisme en wordt tevens gebruikt in het boeddhisme. Het symbool (?) komt echter ook voor op vroeg-christelijke graftomben in de catacomben bij Rome, op Griekse en Romeinse mozaïekvloeren uit de oudheid en op houten klompen van Noorse Vikingen uit de vroege Middeleeuwen. Sinds de Tweede Wereldoorlog is het hakenkruis in westerse landen vooral een symbool geworden van de nazis.Inhoud [bekijken]

[bewerken]
Overzicht

Hakenkruis met het Adelaar op een 10 "Reichspfennig" munt uit 1939
Finse swastika van de luchtmacht gebruikt tussen 1918 - 1944

Nazi-swastika, het hakenkruis

Lets swastika van de luchtmacht gebruikt tussen 1918 - 1940

De oudste swastikas zijn gevonden bij de vroege bewoners van het Euraziatische continent (Indusbeschaving), maar ze werden wellicht onafhankelijk daarvan gebruikt door de Indianen van Amerika. In India wordt de swastika nog altijd gebruikt bij spirituele en civiele ceremoniële gelegenheden. De meeste tempels in India en Nepal, maar ook huwelijksfeesten zijn versierd met swastikas en het symbool is verwerkt in bijvoorbeeld metalen hekwerken voor ramen en deuren en aangebracht boven de voordeuren van woningen en andere gebouwen.

De swastika is ook een van de symbolen die voorkomen op afbeeldingen van de voet van Boeddha. In het Chinees boeddhisme is de swastika vaak terug te vinden op de borst van Boeddhabeelden.

Aan het begin van de twintigste eeuw werd de swastika wereldwijd nog gebruikt als een symbool van voorspoed en geluk. Zo stond de swastika op de rand van boeken van de Anglo-Indische schrijver Rudyard Kipling en werd het symbool gebruikt binnen de scoutingbeweging van Robert Baden-Powell.

Ook was het, het favoriete gelukssymbool van de laatste tsarina van Rusland, Alexandra Fjodorovna. Zij had van Raspoetin een hanger gekregen in de vorm van een swastika. Het laatste kerstgeschenk dat ze van haar dochter Tatjana kreeg, was een notitieboekje met op de voorkant een hakenkruis met naar links wijzende haken. Ook kraste zij het hakenkruis in de muur van haar slaapkamer in Jekaterinburg, in het huis van Ipatjev.

Sinds de opkomst van de Nationaalsocialistische Duitse Arbeiderspartij in Duitsland is de swastika in de westerse wereld een symbool geworden dat sterke associaties oproept met fascisme, racisme, de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust.

Deze associatie is echter niet te danken aan de oorspronkelijke betekenis van de swastika. Het hakenkruis ziet er ook anders uit dan een swastika. Zo wordt de swastika weergegeven met louter horizontale en verticale lijnen. Het hakenkruis heeft daarentegen alleen schuine lijnen. In feite is het hakenkruis een swastika die 1/8 slag gedraaid is.

De NSDAP hees in de zomer van 1920 voor het eerst een swastikavlag. Hitler en zijn aanhangers waren zo enthousiast over hun nieuwe vaandel met het oude "Germaanse" motief dat "de uitwerking ervan was als de uitwerking van een brand." De bekende vlag van nazi-Duitsland werd echter pas halverwege de jaren 20 door Hitler persoonlijk ontworpen. Hij zette een zwarte rechtswijzende swastika in een witte cirkel op een felrode achtergrond, naar de kleuren van de vlag van het Duitse Keizerrijk (zwart-wit-rood). De swastika werd door Hitler een achtste slag gedraaid, om het vernieuwende van zijn nationaalsocialisme te accentueren.

Vóór de opkomst van Hitler was de swastika in Europa bekend geraakt door de archeologische ontdekkingen van Heinrich Schliemann, die het aantrof op de vindplaats van het oude Troje en het associeerde met de vroege migraties van de Indo-Europese (Arische) volkeren. De nazis namen het over van eerdere Duitse nationalistische "völkische" bewegingen, die het als symbool van hun "Arische" identiteit gingen beschouwen, een concept dat door theoretici als Alfred Rosenberg gelijkgesteld zou worden met een Noords meesterras dat volgens hem in het noorden van Europa moest zijn ontstaan. De swastika is nog altijd een kernsymbool voor neonazigroepen en wordt ook door allerlei actiegroepen gebruikt om het vermeende nazi-achtige gedrag van groepen die zij bestrijden, mee aan te duiden.

Na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd het traditionele gebruik van de swastika ontmoedigd. Al is het symbool nog vele jaren erna nog gebruikt door lokale overheden. Er zijn wel pogingen gedaan het publiek in het westen voor te lichten over de prehistorische oorsprong van de swastika en op te roepen om verder te kijken dan de vrij recente associatie met de nazis, maar die hebben tot op heden weinig verandering gebracht. Vooral in Oosterse culturen (India, Nepal, Tibet, China) wordt de swastika nog algemeen gebruikt, ook in symbolen van organisaties. Zo heeft de Rode swastika, een religieuze internationale hulporganisatie gebaseerd in China, die vergelijkbaar is met het Rode kruis, in plaats van een kruis een linkswijzende swastika als logo. De Aziatische religieuze beweging Falun Gong, die steun en aanhang in het westen zoekt, ziet zichzelf ertoe genoodzaakt telkens uit te leggen dat de door hen gebruikte swastikas niet voor nationaalsocialisme, maar voor positief bedoelde aspecten staat.
[bewerken]
De swastika in faleristiek en heraldiek

In nazi-Duitsland werden onderscheidingen en wapenschilden uiteraard veelvuldig met swastikas versierd. Tegen het dragen van onderscheidingen met hakenkruisen trad de regering van de Bondsrepubliek streng op; het is verboden en strafbaar. Op de onderscheidingen die nog wel gedragen mogen worden, het IJzeren Kruis, Duitse Kruis en de Orde van Oorlogsverdienste moet het hakenkruis zijn vervangen door een eikenblad of een jaartal "1939". Ook het verzamelen of afbeelden van onderscheidingen met hakenkruisen is aan strenge regels onderworpen. In Finland zijn de hakenkruisen in de kleinoden van Finse onderscheidingen in slechts één geval verwijderd; de keten van de vaak aan Europese staatshoofden verleende Orde van de Witte Roos (Finland) werd in 1963 van de prominent afgebeelde hakenkruisen ontdaan. In de versierselen van de Orde van het Vrijheidskruis (Finland) en ook op de standaard van de Finse president wordt de swastika nog steeds afgebeeld. In de familiewapens van de Nederlandse en Vlaamse families Dröge, de Koning, Sonnema, Ebbinge en van den Elzas komen swastikas voor. Na de Tweede Wereldoorlog heeft menigeen het hakenkruis in het familiewapen vervangen door een ander ornament.
[bewerken]
Etymologie en alternatieve namen

Het woord swastika is afgeleid van het Sanskriet ???????? (svastika), dat de betekenis heeft van dat wat gunstig of gelukbrengend is en in het bijzonder als teken voor personen en objecten om hun geluk mee aan te kondigen. Het woord is opgebouwd uit su (overeenkomend met het Griekse ??-), dat "goed" betekent en uit as dat "zijn" betekent met achtervoegsel ti; svasti betekent dus "wel-zijn" en staat voor "iets dat algeheel welzijn of geluk brengt". Het achtervoegsel -tika betekent letterlijk ook teken; daarom wordt in India ook wel eens de alternatieve naam shubtika (letterlijk goed teken) gebruikt. Het woord wordt het vroegst gevonden in het Klassieke Sanskriet (in de epische verhalen Ramayana en Mahabharata).

Alternatieve woorden voor de swastika:
hakenkruis
zonnewiel, een naam die ook wel wordt gebruikt voor het zonnekruis
tetraskelion, Grieks voor "vierbenig" (vergelijk triskelion)
de zwarte spin, voor mensen in Midden- en West-Europa
fylfot (dat "vier-voet" betekent, voornamelijk gebruikt in wapenkunde en architectuur)
[bewerken]
Geometrie en symboolfunctie
Een rechtswijzende swastika kan als "met de klok mee" worden beschreven...

... of "tegen de klok in"

De armen van de swastika kunnen verschillende breedtes hebben en zijn meestal (maar niet altijd) rechtlijnig. De swastika is chiraal (dit wil zeggen geen spiegelsymmetrie bezittend), maar de twee spiegelbeeldige varianten hebben de symmetrie van een cyclische groep (C4), omdat iedere rotatie van 90 graden weer dezelfde figuur oplevert.

De spiegelbeeldige varianten worden dikwijls genoemd:
linkswijzend en rechtswijzend (zoals afgebeeld)
linksdraaiend en rechtsdraaiend
met de klok mee of tegen de klok in

De bovenste aanduiding verdient de voorkeur omdat niet duidelijk is welke kant de twee varianten op zouden moeten draaien. Als kruis beschouwd wijst de swastika in de vier hoofdrichtingen. De belangrijkste associatie is die met de zon, maar er worden ook wel eens associaties met de rotatie van de nachtelijke sterrenhemel rond Polaris in het noordelijke halfrond genoemd.

Sauwastika

Een links wijzende vorm van de swastika wordt aangeduid met sauwastika (ook vaak geschreven als sauvastika). In de hindoetraditie wordt deze vorm van de swastika over het algemeen als kwaadaardig beschouwd. De rechtswijzende variant wordt in India het allermeeste aangetroffen. In de Indiase religies worden de varianten zelden beiden gebruikt, maar in het Boeddhisme buiten India (bijvoorbeeld in Tibet en China) treft men de linkswijzende swastika wel aan.

Sauwastikas worden onder meer gebruikt door de volgelingen van de van oorsprong Tibetaanse Bön-religie om aan te tonen dat ze een andere godsdienst hebben dan de volgelingen van het Tibetaans boeddhisme die een swastika gebruiken. De betekenis van beide symbolen is voor de volgelingen van beide religies dezelfde. In India is een linkswijzende swastika altijd een onbedoelde fout van de maker.
[bewerken]
Kunst en architectuur

De swastika is een veelgebruikt motief in de tegenwoordige hindoe-architectuur en in de Indiase kunst, maar was dat vanouds ook in de Westerse architectuur. Zo komt men de swastika tegen in mozaïeken, op friezen en op andere bouwstructuren uit de oudheid. Griekse architectuurontwerpen uit de oudheid zijn vergeven van de in elkaar grijpende swastika motieven. Verwante symbolen in de klassieke Westerse architectuur zijn onder andere het kruis, de driebenige triskele of triskelion en de afgeronde lauburu. De swastika is ook aangetroffen in Pictische grottekeningen, op Grieks aardewerk, op oude Noorse wapens en werktuigen en zelfs op hun klompen. In Frankrijk werd het symbool zon zevenduizend jaar geleden in grotwanden gekrast en ook in oude grottekeningen in India zijn swastikas gevonden.

In Chinese, Koreaanse en Japanse kunstvormen wordt de swastika vaak als patroon gebruikt. Een van deze Japanse patronen wordt sayagata genoemd en bestaat uit zich herhalende links- en rechtswijzende swastikas die door lijnen met elkaar verbonden zijn. Het swastikasymbool werd ook op uitgebreide schaal aangetroffen in de ruïnes van de stad Troje.

In de Grieks-Romeinse kunst en architectuur en in de Romaanse en Gotische kunst van het Westen is de enkelvoudige swastika relatief zeldzaam en wordt hij meestal aangetroffen als een zich herhalend element in een randmotief. Zon motief van in elkaar grijpende swastikas is bijvoorbeeld te zien in de vloer van de kathedraal van Amiens in Frankrijk. Een rand van in elkaar grijpende swastikas was een veel voorkomend motief in de Romeinse architectuur en kan ook in meer recente gebouwen als neoklassiek element worden aangetroffen.
[bewerken]
Religie en mythologie

Hindoeïsme

De swastika wordt algemeen aangetroffen in hindoetempels, op altaren, in afbeeldingen en iconografie waar ze als zeer heilig wordt beschouwd. Hij komt voor bij alle hindoehuwelijken, op festivals, bij ceremoniële gelegenheden, op huizen en boven deuren, op kleding en sieraden, op transportmiddelen (bussen, vrachtwagens) en zelfs als decoratie-element op voedingsmiddelen zoals cakes en gebak en op geschenken en briefpapier. De hindoegod Ganesha wordt vaak afgebeeld als zittend op een lotusbloem op een bed van swastikas.

Ook het Aum of Om teken is heilig in het hindoeïsme, maar waar het Om-teken staat voor het primordiale geluid van de schepping, is de swastika een puur geometrisch teken waar geen geluid mee is geassocieerd.

Spiritueel symbool

Als spiritueel symbool staat de verticale lijn in de swastika voor het (oneindige) Kosmische Bewustzijn (purusha) en de horizontale lijn voor het Scheppende Principe (prakrti). De armen van de swastika geven de evolutionaire dynamiek en voortgang aan, die purusha en prakrti samen in het universum teweegbrengen. In zijn rechtswijzende vorm vertegenwoordigt de swastika dus de evolutionaire voortgang van het universum met al zijn wezens (pravritii), terwijl de linkswijzende vorm staat voor involutie of teruggang (nivritii). Vanwege deze spirituele betekenis wordt de swastika in allerlei yantras en andere religieuze ontwerpen gebruikt.

De swastika wordt tevens gezien als wijzend naar alle vier de geografische hoofdrichtingen (noord, oost, zuid en west) en daarom wordt hij ook geassocieerd met stabiliteit en verankering. En hij wordt gebruikt als symbool voor Surya, de zonnegod in het hindoeïsme. Bij de hindoes uit Bangladesh en het oosten van India (het voormalige Bengalen) wordt het woord "swastika" ook voor een iets afwijkend symbool gebruikt, dat dezelfde betekenis draagt als de gewone swastika. Dit symbool lijkt een beetje op een stokvormige afbeelding van een mens. "Swastika" is een veel voorkomende voornaam in Bengalen en een prominent literair tijdschrift in Calcutta heet de Swastika.

Odinisme/Asatru

Buddha (in lotuspositie met swastikas) op een riem uit een grafheuvel (Osebergschip), ijzertijd, Noorwegen

Ook in het voor-christelijke asatru geloof komt de swastika, ook wel het zonnewiel genoemd, voor. Het symboliseert kracht, vernieuwing en de alsmaar doordraaiende cyclus van het leven. Het symboliseert ook de dageraad en de manier hoe wij met onze problemen omgaan. Ook in het odinisme wordt het zonnewiel gezien als wijzend naar de vier hoofdrichtingen.

Het odinisme zelf is een geloof dat ouder is dan het christelijk geloof en zoals het woord doet vermoeden is het een geloof dat teruggrijpt op de Scandinavische goden - hoewel de meeste odinisten niet geloven in de goden zelf, maar wel in datgene waar de goden voor staan. Op veel oude rotstekeningen vindt men het zonnewiel in zijn puurste en meest simpele vorm terug.

Abrahamitische religies

De swastika is niet wijdverbreid gebruikt in de Abrahamitische religies (de monotheïstische godsdiensten die Abraham als aartsvader kennen, te weten het jodendom, het christendom en de islam), omdat de Semitische volkeren een heel andere geschiedenis hebben gekend qua religie, cultuur en taalontwikkeling (gesproken zowel als geschreven taal) dan de volkeren van de Indo-Europese groep.

Waar hij wel wordt toegepast heeft de swastika geen expliciete religieuze betekenis en wordt meestal puur decoratief gebruikt of op zijn hoogst als een symbool van geluk. Voorbeelden zijn een swastika in de vloer van de synagoge in Ein Gedi, die werd gebouwd tijdens de Romeinse bezetting van Judea. Sommige christelijke kerken die gebouwd zijn in de romaanse of gotische periode werden versierd met swastikas als voortzetting van Romeinse ontwerpen. Swastikas komen uitgebreid voor in een uit de twaalfde eeuw daterend mozaïek in de St. Sophiakerk in Kiev in Oekraïne. Ze komen ook voor als een zichzelf herhalend ornamenteel motief op een graftombe in de St. Ambrosiusbasiliek in Milaan en als enkel motief op enkele vroeg-christelijke graftombes in de catacomben van Rome. De islamitische "Vrijdag" moskee van Isfahan in Iran en de Taynal moskee in Tripoli in Libanon hebben swastikamotieven.

Vlag van Kuna Yala

Falun Gong

Ook de religieuze beweging Falun Gong maakt gebruik van het swastikasymbool. Falun Gong is in China en Noord-Korea verboden.

Indianen

Sommige Indiaanse volken gebruiken ook het hakenkruis als symbool. Het staat nog steeds in de vlag van Kuna Yala, die ook de vlag is van de Kuna-indianen.

Bron: wikipedia.org

Ik heb geen zin om al die afbeeldingen te plaatsen, dus kijk zelf maar:
http://nl.wikipedia.org/wiki/Swastika_(symbool)

Ik plaats dit zodat jullie er iets van leren.

Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

Alemaalte schreef:

Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

dus jij hebt geen respect voor moslims?
of heb jij geen respect voor terroristen die toevallig moslim zijn?

dat zijn 2 verschillende dingen.

Freestyle schreef:

Eerdere citaten tonen

Alemaalte schreef:

Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

dus jij hebt geen respect voor moslims?
of heb jij geen respect voor terroristen die toevallig moslim zijn?

dat zijn 2 verschillende dingen.

Jij maakt er nu van dat hij geen respect heeft voor moslims, maar jij ziet terroristen dus als moslim.

Freestyle schreef:

Eerdere citaten tonen

Alemaalte schreef:

Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

dus jij hebt geen respect voor moslims?
of heb jij geen respect voor terroristen die toevallig moslim zijn?

dat zijn 2 verschillende dingen.

Waar staat dat ik geen respect voor moslim heb? Niet alleen verdraai je mijn woorden maar ook stel jij terroristen gelijk aan moslims, wat een racist dat jij bent. Jij bent een voorbeeld van mensen waar ik niet tegen kan, mensen met commentaar op andere mensen die denken dat ze geen racist zijn maar eigenlijk ben je een echte doorwinterde racist.

Alemaalte schreef:

Eerdere citaten tonen

Freestyle schreef:

Eerdere citaten tonen

Alemaalte schreef:

Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

dus jij hebt geen respect voor moslims?
of heb jij geen respect voor terroristen die toevallig moslim zijn?

dat zijn 2 verschillende dingen.

Waar staat dat ik geen respect voor moslim heb? Niet alleen verdraai je mijn woorden maar ook stel jij terroristen gelijk aan moslims, wat een racist dat jij bent. Jij bent een voorbeeld van mensen waar ik niet tegen kan, mensen met commentaar op andere mensen die denken dat ze geen racist zijn maar eigenlijk ben je een echte doorwinterde racist.

Even dat je het weet. zo denk ik absoluut niet over moslims/terroristen.
Ik vind iedereen gelijk.
ik citeer:
Ik vind dat je respect moet verdienen, en geloven dat je met een vliegtuig mensen moet vermoorden helpt niet. Dus ik heb daar geen respect voor en vind ook niet dat dat hoeft.

We hebben het over godsdienst. en omdat de enige terroristische groep die in een gebouw is gevlogen is Al Qaida. En hun zijn moslims. dus heb ik in zekere zin wel gelijk.
Maar het stomme is. mensen zeggen altijd: "wij zijn de goede"
Wat opzich onzin is. omdat, niet echt "goed" is. Toevallig doen de terroristen nu ergere dingen dan ons. Maar ik weet zeker als je gaat vergelijk wat Nederlanders in de geschiedenis hebben met wat de terroristen nu doen. vind ik dat wij veeel meer schuld hebben!!!

"Maar dat is het verleden dus maakt het niet uit"
Het gaat er om dat niemand goed is. alleen op bepaalde momenten!
En of je dan moslim, katholiek of wat dan ook bent moet niks uit maken. hoe of wat je iemand respect geeft of behandelt!

Ik ben moslim, islamitisch. Ik ga 1x per jaar naar moskee(In de kantine ps3 spelen). Eet geen varkensvlees en verder heb ik bijna alle regel overtreden

^ doe je goed

Spoiler tonen