ok sinds nog niemand heeft gewonnen zal ik ook eens proberen
(minstens 10 regels dus het mag ook langer zijn)
waarschuwing: dit verhaal loopt droevig af, als je niet van doodgaande hondjes/baasjes/slechte dingen/ weet ik veel want ik moet het nog schrijven houd, lees dit dan niet
Er was eens een hondje dat Obi noemde
Obi was een doberman die samenwoonde bij zijn baasje, Maïté genaamd
Maïté was een doodnormaal meisje op een doodnormale school, met doodnormale ouders
alles was steeds hetzelfde, ze stond op, ontbijte, ging naar school, maakte haar huiswerk, en ging vroeg naar bed
alles was zo hetzelfde dat Maïté haar hond verwaarloosde, hij was misschien wel iets te groot voor haar maar het is niet altijd zo geweest
Iedereen kent het wel je wilt een hond, koopt een puppy en je houdt van hem tot hij te groot is
vanaf dan gaat het alleen maar bergaf, baasjes vergeten hun hond, geven geen aandacht meer aan hun.
ook Maïté was geen uitzondering op die regel, vroeger speelde ze nog echt met Obi
Ze gooide zijn bal dan meters-ver weg en de hond ging hem dan halen
en met iedere stap van Obi flapperden zijn oren een beetje, niet veel maar net genoeg om aan te tonen, ik heb energie, speel met mij, dit was ongeveer 4 jaar geleden,
het was 22 februarie 2005.
Het is nu 26 januarie 2009, het is hartje winter en alle kinderen liggen in de sneeuw te spelen
allemaal behalve 1 dan,wellicht handig om te weten maar Maïté was betrokken bij een auto ongeluk, zij was de enige overlevende
je denkt nu vast dat ze geluk had maar haar benen zijn hierdoor verlamt geraakt
arme Obi, ook hij ondanks Maïtés verlamming werd verwaarloosd.
Obi had zichzelf alles aangeleerd, deuren openen, aan voedsel te geraken en zelfs hoe hij zichzelf kon uitlaten.
Obi was wel een speciale hond, de meeste lopen weg na verwaarlozing maar iets in Obi zei hem dat Maïté er niks aan kon doen, op een dag ging Obi zich weer uitlaten
Zoals gewoonlijk zat de kat van Lopjesstraat 168 hem weer te sarren
Obi had er genoeg van en gind achter de kat aan...
een auto later... alles is zwart, kleine fragmenten van een paar seconden, waar ben ik? wie ben ik? hoe kom ik hier? was wat Obi zich afvroeg toen hij zichzelf op een tafel terugvond bij de dieren arts
autolichten, ja dat was het,... autolichten iets vreselijks was gebeurd, wat weet hij niet maar er was iets gebeurd,
6 September 2011, jaren zijn voorbijgegaan, en Obi wacht nog steeds op dat ene teken dat Maïté nog om hem gaf,....
wat er gebeurd is met Obi weet niemand, is hij geadopteerd? is hij dood? is hij terug bij Maïté? allemaal vragen die we nooit zullen weten...
THE END
(minstens 10 regels dus het mag ook langer zijn)waarschuwing: dit verhaal loopt droevig af, als je niet van doodgaande hondjes/baasjes/slechte dingen/ weet ik veel want ik moet het nog schrijven houd, lees dit dan niet
Er was eens een hondje dat Obi noemde
Obi was een doberman die samenwoonde bij zijn baasje, Maïté genaamd
Maïté was een doodnormaal meisje op een doodnormale school, met doodnormale ouders
alles was steeds hetzelfde, ze stond op, ontbijte, ging naar school, maakte haar huiswerk, en ging vroeg naar bed
alles was zo hetzelfde dat Maïté haar hond verwaarloosde, hij was misschien wel iets te groot voor haar maar het is niet altijd zo geweest
Iedereen kent het wel je wilt een hond, koopt een puppy en je houdt van hem tot hij te groot is
vanaf dan gaat het alleen maar bergaf, baasjes vergeten hun hond, geven geen aandacht meer aan hun.
ook Maïté was geen uitzondering op die regel, vroeger speelde ze nog echt met Obi
Ze gooide zijn bal dan meters-ver weg en de hond ging hem dan halen
en met iedere stap van Obi flapperden zijn oren een beetje, niet veel maar net genoeg om aan te tonen, ik heb energie, speel met mij, dit was ongeveer 4 jaar geleden,
het was 22 februarie 2005.
Het is nu 26 januarie 2009, het is hartje winter en alle kinderen liggen in de sneeuw te spelen
allemaal behalve 1 dan,wellicht handig om te weten maar Maïté was betrokken bij een auto ongeluk, zij was de enige overlevende
je denkt nu vast dat ze geluk had maar haar benen zijn hierdoor verlamt geraakt
arme Obi, ook hij ondanks Maïtés verlamming werd verwaarloosd.
Obi had zichzelf alles aangeleerd, deuren openen, aan voedsel te geraken en zelfs hoe hij zichzelf kon uitlaten.
Obi was wel een speciale hond, de meeste lopen weg na verwaarlozing maar iets in Obi zei hem dat Maïté er niks aan kon doen, op een dag ging Obi zich weer uitlaten
Zoals gewoonlijk zat de kat van Lopjesstraat 168 hem weer te sarren
Obi had er genoeg van en gind achter de kat aan...
een auto later... alles is zwart, kleine fragmenten van een paar seconden, waar ben ik? wie ben ik? hoe kom ik hier? was wat Obi zich afvroeg toen hij zichzelf op een tafel terugvond bij de dieren arts
autolichten, ja dat was het,... autolichten iets vreselijks was gebeurd, wat weet hij niet maar er was iets gebeurd,
6 September 2011, jaren zijn voorbijgegaan, en Obi wacht nog steeds op dat ene teken dat Maïté nog om hem gaf,....
wat er gebeurd is met Obi weet niemand, is hij geadopteerd? is hij dood? is hij terug bij Maïté? allemaal vragen die we nooit zullen weten...
THE END


dat is leuker voor mij.
dus komaan zeg nu maar wie won want ik wil echt weten welke je de beste vond